Eén jaar na de stichting van ABM werd er een overeenkomst getekend met de bevolking van het dorpje Mangily voor een nauwere samenwerking. Sinds het begin heeft ABM een charter van naleving getekend met het dorp. Deze tekst werd ontworpen met de hulp van een antropoloog uit Madagaskar, zodat de gewoonten en tradities van de lokale bevolking gerespecteerd worden. In 1997 werd de vereniging erkend als NGO door de regering van Madagaskar.

Sinds meerdere jaren zijn daar ontwikkelingswerkers van ABM voor één of twee jaar: dokters, verpleegkundigen, leraars, metselaars, timmerlui, … Deze mensen leven dan in Mangily, een dorpje van 450 bewoners op 30 km van de stad Morondava. Bewoners overleven dankzij visvangst en landbouw, vnl. rijst. Deze streek is één van de armste van Madagaskar, dat op zijn beurt één van de armste landen ter wereld is.

Vanaf het begin concentreert ABM haar aandacht en middelen vooral op onderwijs, beroepsopleiding en gezondheidszorg. Gedurende vele jaren reeds stuurt ABM er ook vrijwilligers uit Europa heen, voor een paar weken of maanden. Zij komen voor ondersteuning, geven les, organiseren diverse activiteiten. Ze leren zo ook meer over de problemen die zich daar stellen en het werk dat wij doen.

ABM heeft ook een toeristisch centrum gebouwd, Tsaravahiny (wat kan vertaald worden als ‘welkom’). De bedoeling is meer dan enkel toeristen te ontvangen, de winsten gaan naar ontwikkelingsprojecten in de streek. We doen hier aan sociaal toerisme. Een tiental bewoners van Mangily zorgen voor de goede werking van het centrum: keuken, gidsen, chauffeurs, tuiniers, … Verschillende bekende gidsen vermelden ons centrum : Guide du Routard, Lonely Planet, Continents Insolites.

Eén van de voornaamste doelstellingen van ABM is de lokale bevolking te helpen en te ondersteunen om nog beter hun eigen ontwikkeling in handen te nemen. We willen met hen samenwerken en oplossingen zoeken voor hùn prioriteiten, voor hun problemen en hun wensen realiseerbaar maken.

Het is ook in die zin dat ABM het timmeratelier van de katholieke missie van Morondava heeft overgenomen en is overgegaan tot de oprichting van een beroepsschool, een gezondheidscentrum en het toeristisch centrum Tsaravahiny.

Timmeratelier

Enige decennia geleden al hebben de paters ‘De La Salette’ een atelier gebouwd in Morondava. Het werd gesticht door Pater Celse, in 1964. In 2005 hebben wij een samenwerkingsakkoord getekend met de paters. We beheerden het atelier en hadden er ook een schooltje gesticht. We willen dus naast algemeen onderwijs geven aan onze studenten ook praktijk leren en alle knepen van het vak. In juni 2008 hebben we een akkoord getekend met de “Centre national de formation, d’études et de recherche en environnement forestier” (CNFEREF). Het lessenpakket wordt gegeven door mevrouw Doucette en zes lokale leraars en het praktische gedeelte wordt door twee lokale timmerlieden opgevolgd. We proberen elke dag deze vorming te verbeteren, zodat onze studenten na deze opleiding vlug werk kunnen vinden of zelf een atelier kunnen opstarten. We zijn in gesprek met het Ministerie van Onderwijs opdat deze cursus zou erkend worden door de lokale autoriteiten. Zodat op langere termijn de kosten van de leraars, van het materieel etc. door het Ministerie zouden overgenomen worden.

Men moet weten dat de ouders vaak niet voldoende middelen hebben om het onderwijs van hun kinderen te betalen. Daar deze opleiding gratis is, biedt ze de kans aan deze jongeren om niet alleen een serieuze opleiding te krijgen zonder veel kosten, maar ook aan een professionele toekomst te bouwen. We proberen de jongeren te leren verzorgd werk te doen. Het werk van de studenten in het atelier wordt verkocht en deze middelen dienen om de onderwijzers, het gebouw, de machines en het materiaal te betalen. We proberen zo een zelffinanciering op te bouwen, zodat de school op langere termijn volledig zelfstandig zal zijn.

De beroepsschool

In 2002 besloten we om een beroepsschool te bouwen voor de jongeren van Mangily en de omringende dorpen. De bedoeling was de kans te geven aan de jongeren die lager onderwijs hadden gevolgd om deze opleiding verder te zetten en een beroep te leren: timmerman, houtbewerker, metselaar, … Na een tijdje is gebleken dat de studenten vooral van de stad kwamen en minder van de omringende dorpen waar we de school hebben gebouwd. De jongeren uit de dorpen waren vaak te druk bezig met de alledaagse taken: vissen, landbouw, veeteelt, … Dat is de reden waarom we hebben besloten het project daar te stoppen en het anders te organiseren, in de stad zelf. Maar ondertussen hebben de leerlingen die er waren genoten van een degelijke opleiding, omringd door Thomas en Yves. Ze hebben ook de kans gehad om dit allemaal in praktijk om te zetten en een nieuw gezondheidscentrum te bouwen. Dit gebouw is nu volledig afgewerkt en operationeel.

In 2006 hebben wij een studie ondersteund en gefinancierd. Deze studie werd uitgevoerd door de lokale NGO Saragna. Uit deze studie is gebleken dat de mannen en vrouwen uit onze dorpjes interesse hebben in vorming en opleidingen, zolang het toegankelijk blijft en liefst plaats heeft in hun dorp zelf. De bewoners hebben vaak geen tijd om dagen lang weg te blijven voor hun opleidingen en verkiezen daarom een formule dichter bij huis. Ook verkiezen ze kortere opleidingen. Dit is een project waar we nu mee bezig zijn en waarvoor we nog volop oplossingen en formules uitwerken, in samenwerking met de plaatselijke bevolking.

Het gezondheidscentrum

Kort nadat we onze activiteiten hadden opgestart in Mangily zijn we ook gestart met de bouw van een gezondheidscentrum, CSB genoemd (Centre de santé de base). We hebben jarenlang jonge verpleegsters uit Europa gestuurd, voor één of twee jaar, om daar de bevolking te verzorgen en consultaties te organiseren. We ondersteunen ook heel veel vaccinatiecampagnes op regelmatige tijdstippen, gezien het hoge geboortecijfer. Dit neemt vaak heel veel energie in beslag, want de dorpen liggen ver uiteen, zijn moeilijk bereikbaar, meestal zelfs onbereikbaar per auto of per kano. De verpleegsters en hun team moeten dan uren en soms dagen stappen om tot bepaalde afgelegen dorpen te geraken.

We bieden ook ondersteuning aan een ziekenhuis in de streek, in Morondava, voor de moeilijkere gevallen.

Onlangs hebben we een nieuw gezondheidscentrum gebouwd, juist aan de rand van Mangily. Dit was geen gemakkelijk werk, alle materialen moesten aangekocht worden in de stad en tot Mangily gebracht worden via de zandwegen. Dit in samenwerking met de studenten van onze beroepsschool, waarover we het hiervoor hebben gehad. Opdat het centrum zou erkend worden door de regionale administratie et het Ministerie van Gezondheid, hebben we het gebouwd volgens de OMS-normen.

In oktober 2006 hebben we het plezier gehad het nieuw medisch centrum te openen. De lokale autoriteiten waren natuurlijk aanwezig en onder de indruk van het geleverde werk.

Gezien er geen waterleidingen tot Mangily komen en nog minder elektriciteitsvoorzieningen aanwezig zijn, hebben we in 2005 zonnepanelen geïnstalleerd. Dit met de bedoeling elektriciteit te produceren voor de koelkasten waarin we de vaccins bewaren. Op vraag van de bevolking hebben we ook een waterput gegraven dicht bij het gezondheidscentrum en we hebben er ook een watertoren en een pompsysteem geïnstalleerd.

Het Medisch Centrum is operationeel sinds 2007 en heeft al veel patiënten ontvangen. Maar dit kost veel geld, we hebben uw steun hiervoor broodnodig !!! Sommige mensen stappen wel vier uur lang voor de consultaties in ons gezondheidscentrum, daar het centrum een goede reputatie heeft.

In 2006 hebben wij twee lokale zorgverleners en één gediplomeerde verpleegster, afkomstig uit de streek, in dienst genomen. Dankzij deze drie mensen, die we hebben opgeleid en die prachtig werk leveren, hoeven we geen verpleegkundigen meer uit Europa te sturen. Dit maakt deel uit van onze strategie om meer en meer verantwoordelijkheden aan de lokale bevolking te geven, zodat ze geleidelijk hun ontwikkeling nog beter in eigen handen nemen. Dit is ook het geval voor het toeristisch centrum Tsaravahiny.

Het Tsaravahiny centrum

Toerisme is één van de belangrijk middelen om de lokale economie en ontwikkeling te stimuleren. Daarom hebben we ook hier volop in geïnvesteerd.

Gedurende de eerste jaren hebben we vijf bungalows, vier kleine huisjes en twee slaapruimtes gebouwd in het toeristisch centrum. Daarnaast zijn er ook vijf douches en toiletten, een gebouw dat als bureau en receptie dient, een restaurant, een bibliotheek, een broodoven en een keuken. Ook hier hebben we zonnepanelen geïnstalleerd. Zij voorzien elektriciteit voor het centrum, de bungalows en de koelkast van het restaurant.

Een tiental mensen werken voor het centrum; een lokale manager, een kok en mensen voor de keuken, gidsen, chauffeurs, tuiniers, huisvrouwen: allemaal mensen uit het dorp.

De toeristische activiteiten die zij er organiseren zijn gevarieerd. In het dorpje kan men het vlechtwerk van de vrouwen gaan bezichtigen.

Naargelang de getijen kan men een boottocht met de lokale bootjes (‘pirogues’) organiseren tot de vissersdorpjes Ambato of Ankevalo, waar zicht is op de zee en er ook een prachtig strand is. Er is ook het reservaat van Kirindy, waar je de lemuren kan vinden, de speciale begraafplaatsen met hun sakalaavse begraaftradities, de zoutmijnen en ook de bekende ‘Allée des baobabs’. Deze laatste is een toeristische topper in Madagaskar!

De lokale NGO Saragna heeft haar interesse getoond in ons centrum sinds juni 2009. Zij is gespecialiseerd in duurzame ontwikkeling en bescherming van het milieu. We zijn nu trouwens volop bezig met een serieuze opknapbeurt, zodat het centrum nog aangenamer zal zijn. Hier ook terug dezelfde strategie om stap per stap de verantwoordelijkheden aan de lokale bevolking door te geven.

We hebben nog vele andere projecten gerealiseerd

Zoals hoger vermeld, zijn opleiding en onderwijs één van onze prioriteiten. We hebben daarom vijftien scholen gebouwd, volledig op onze kosten. We betalen nog altijd de wedde van vele leraars, vooral tijdens de moeilijke jaren. We onderhouden trouwens heel goede banden met het Ministerie van Onderwijs.

Het probleem van drinkbaar water is ook één van onze prioriteiten.We hebben hier samengewerkt met de Europese Commissie en het EOF (Europees Ontwikkelingsfonds) voor het graven van verschillende waterputten in de streek.

Zoals hiervoor ook al vermeld, hebben we aan talrijke jongeren de gelegenheid gegeven om eerste ervaring te beleven in de ontwikkelingssamenwerking en zich te engageren in onze projecten voor een paar weken of maanden.

Activiteiten in Brussel

Ons bureau in Brussel wordt beheerd door vrijwilligers en door één bediende, die wordt betaald door ACTIRIS.

Eén van de voornaamste taken van deze mensen is het zoeken naar financiële middelen om onze projecten in Madagaskar te kunnen financieren.

We organiseren diners, conferenties, trouwende koppels vermelden onze NGO op hun uitnodigingen, privé-donateurs worden gecontacteerd, een brief wordt elk semester naar onze sympathisanten gestuurd, …

In 2006 hebben we ook een samenwerkingakkoord getekend met de NGO Louvain Développement. Zij financieren twee mensen die voor hen maar ook voor ABM werken en hun ervaring met ons delen. Deze twee mensen (het betreft een koppel) wonen in Morondava.

Als conclusie kunnen we zeggen dat ABM volop gaat voor een praktische benadering van ontwikkelingssamenwerking. Wij geven geen cadeautjes, maar trachten lange termijn projecten te ontwikkelen, dit altijd in nauwe samenwerking met de lokale bevolking. De bedoeling is altijd dat deze projecten na een tijdje ook helemaal door onze lokale partners worden overgenomen. Wij doen er alles voor opdat de lokale bevolking zich terugvindt in de projecten die we ondernemen en dat ze er volop voor willen gaan, in samenwerking met ons.

Maar om al deze projecten te ondernemen, hebben we ook uw steun nodig, zowel financieel als persoonlijke investering in onze vereniging, want er is altijd iets te doen!

Alvast bedankt hiervoor !